Kalpte Allah varsa

2014-03-08_153407İnsan sürekli yalnız olduğunu, o yalnızlığın içinde kaybolacağını, sevdikleri olmadan yaşayamayacağını düşünür.

Peki ya Yusuf (asm) nasıl yaşadı, haksız yere atıldığı zindanda? İbrahim (asm) nasıl yaşadı, ateşler içindeyken? Eyyub (asm) nasıl yaşadı, o vücudunda ki yaralarla?

‘Allah size şah damarınızdan daha yakındır.’

İşte bütün sır bu âyette… Yusuf Aleyhisselâm’ın bedeni zindandayken. İbrahim Aleyhisselâm’ın bedeni ateşler içindeyken, Eyyub Aleyhisselâm’ın vücudu yaralarla savaşırken, Allah, onlara onlardan daha yakındı. Kalplerinde, ruhlarındaydı. Muhammed Aleyhisselâtü Vesselâm taşlanırken Allah şah damarından daha yakındı ona. Onun da kalbinde Allah vardı. Peki ya bizim kalbimizde? Allah var mı? Ya da ne kadar yer ayırdık O’na kalbimizde? Ömrümüzü mecazi aşklarla harap etmişiz, hakikî aşk yanı başımızdayken.  Annemize, babamıza, çocuklarımıza, eşimize duyduğumuz sevgiler doldurmuş kalplerimizi.  Onlarda Allah’ı görmedikten sonra ne anlamı var ki bunların? Ben sende Rabbimi gördüm diyebilmek değil mi en güzeli?

Allah’ı uzaklaştırdık kalbimizden. Gafletin kalın perdesi kapatmış kalp gözlerimizi. Siyah noktalar bırakan bu mecazi aşklar yüzünden, kalbimiz kapkara olarak gireceğiz toprağın altına…

 Biz bunun ne zaman farkına varacağız? Ne zaman Allah ile dolduracağız kalbimizi? Ne zaman?

Dilimizle O Yüce Yaratıcı’ya  inandığımızı söylüyoruz. Ya kalbimizle? En başından beri kalp diyorum hep, çünkü her şey onda bitiyor.

Eğer içinde Allah varsa içinde, kalemimle anlatamayacağım kadar mükemmel bir şey bu kalp dediğimiz şey. Ama Allah kalpte değilse, bedenimizin yaşamasına vesile olan bir et parçasından ibaret…

Yazar Hakkında: Fethiye Songül Akay

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*