Ölümsüzlüğe doğru

Fâni yolculuğun sonuydu.

Musalla taşının üstünde son yolculuğunu yapmaya hazırlanan bir dede…

Yanında onu selâmlayan yolcular…

Biliyorlardı ki onlar da bir gün son yolculuklarını yapacaklar.

Mahzundu yolcular. Aslında mutlu… Mutlu!

Çünkü ezel ve ebedi yaratan Rabbine kavuşacaktı yolcu.

Çok sevdiği Üstadına, muhabbet beslediği Nur Kahramanlarına kavuşacaktı yolcu.

Geride kalanlar şahit olacaktı birlikte yol yürümemiş olsalar bile.

Şahit olacaklardı Nur’a hizmet etti diye.

Ardından “Allahu Ekber!” nidası… Sonrasında damlayan yağmur damlası…

Gökyüzü hüzünlüydü adeta.

İşte gidiyordu dünyadan bir hayırlı kul daha.

Ulvî vazifesini yerine getiriyordu.

Varlığın sonunu, sondan sonra başlangıcı hatırlatıyordu yolcu.

“Ehl-i iman için güzel bir âlemin kapısıdır” diye müjdelenmişti.

Bunu duyunca rahatlıyordu yolculuğu. İşte bu yüzdendi mutluluğu.

İnnâ lillahi ve innâ ileyhi raciûn.

Allah, Mevlüt Polat ağabeyimize ebediyen rahmet eylesin.

YGS sınavı öncesinde duasını almıştık, şimdi ise dua sırası bizde.

Yazar Hakkında: Mustafa Said Önal

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*